Landschapsbeheer Nederland Samen voor ons landschap

Arno Willems blikt terug

De 'Loop voor Landschap' zit erop. Ik heb ruim 260 kilometer onder de voeten weggeroffeld. De bezuinigingen op Rijksniveau zijn enorm en het dreigende gat dito. Tenzij de provincies over de brug komen en daarbij slimme constructies verzinnen om het landschap niet te laten vallen. 

Gedeputeerden zien voordelen in kwalitatief hoogwaardig landschap

Tijdens de gesprekken met de verschillende gedeputeerden heb ik veel enthousiasme ontmoet. Het was verheugend om te merken dat soms zij en niet ik de voordelen van een kwalitatief hoogwaardig landschap feilloos aangaven. Op zijn moment houd ik graag mijn mond. Om wellicht later in een reactie nog even samen te vatten: het cultuurlandschap is er voor en door de mensen, er wordt gewoond, gewerkt, gerecreëerd, die leefomgeving is er tot voordeel van ons allemaal, een fraai en toegankelijk landschap leidt tot een betere gezondheid, hogere OZB-belasting, een goed vestigingsklimaat en dus meer diensten en vestigingen, het landschap is de spiegel van onze maatschappij, die warmte en welzijn nastreeft. En in dat landschap zijn heel veel vrijwilligers actief.  

Ondanks bezuinigingen blijven we in gesprek

Maar ik hoorde ook wel andere geluiden doorklinken. Er moet natuurlijk wel worden bezuinigd op provinciaal niveau in de uitgaven voor landschap, want netto moet er minder geld heen. De provincie kan ook niet alles, er moeten keuzen worden gemaakt. Een zekere concentratie op beleidsvelden of gebieden is onontkoombaar. Om vervolgens dan toch weer vrolijker opmerkingen te horen over niet korten op organisaties die al zoveel met vrijwilligers doen, zo vaak als intermediaire partij optreden en smeerolie zijn in gebiedsprocessen. En vooral het aanbod om in gesprek te blijven en te overleggen heb ik steevast genoteerd.  

De handrem mag eraf

Kortom, ik heb verschillende geluiden gehoord, maar de positieve insteek bij de gedeputeerden overheerst. Het cultuurlandschap is van belang. Bij sommigen zit dat diep, bij anderen is dat wat moeilijker waarneembaar. Zeven van de twaalf, of beter dertien, in Friesland was men 2 man sterk vertegenwoordigd, vroegen mij lachend of ik het landschap in hun provincie het mooiste vond. Het antwoord daarop is veel minder interessant dan de vraag. Uit de vraag spreekt betrokkenheid bij en waardering voor het eigen landschap. Prachtig! Vanuit die betrokkenheid, maar ook vanuit de bestuurlijke verantwoordelijkheid om het landschap op de been te houden is het nu uitzien naar daden. De handrem mag eraf. Het komt er de komende tijd op aan!

Een ieder die mij heeft gesteund tijdens de actie, op welke manier dan ook, veel dank. Ieder die zich inzet voor ons cultuurlandschap, hulde! Ik hoefde daarvoor tijdens het lopen alleen maar mijn hart te volgen.

Arno Willems